Nikon 50 mm 1.8G test

De Nikon AF-S 50 mm 1.8G wordt vaak afgekort tot Nikon 50 mm 1.8G en is in 2011 op de markt gekomen om de Nikon 50 mm 1.8D af te lossen. De grootste vooruitgang is de autofocus aandrijving, deze zit nu in het objectief. Het vorige model was verstoken van een ingebouwde aandrijving waardoor dat objectief niet op alle Nikon camera's bruikbaar was. De Nikon 50 mm heeft veel concurrenten, denk daarbij aan de 50 mm 1.4 mm objectieven van Nikon en Sigma en de Nikon 24-120 mm 4.0 VR. Het 50 mm objectief onderscheidt zich ten opzichte van deze zoomlens door een veel grotere maximale lensopening, noodzakelijk als je wilt spelen met scherptediepte. En werk je graag met 'primes', het 50 mm objectief past heel goed in het rijtje van 28 en 100 mm. In dat laatste geval is een macro lens zoals de Nikon 105 mm VR Macro een optie. Jammer dat Nikon geen beeldstabilisatie in de Nikon 50 mm 1.8G geplaatst heeft.

Bouw en autofocus

De Nikon is licht van gewicht en voelt iets minder solide aan dan bijvoorbeeld de Nikon 105 mm VR Macro. Ben je echter kitlensjes bedoeld voor APS-C camera's gewend dan ervaar je deze 50 mm wel als een degelijke lens. De scherpstelring draait heel soepel en als er een filter op het objectief zit dan draait dat niet mee. Wel zo handig bij gebruik van een polarisatiefilter.  De Nikon wordt inclusief zonnekap geleverd en deze zit er stevig op.

De nieuwe Nikon 50 mm 1.8G is een AF-S type, dat betekent een interne AF aandrijving. Deze aandrijving is zeer vlot; het scherpstellen met een Nikon D700 duurt even lang als met een D5100; 0,2 seconde bij een scherpstelslag van 15 meter naar 1,5 meter. Ik had wat minder geluid van de AF verwacht maar van hunting bij weinig licht is zelden sprake.

Lichtafval

De grafiek ziet er wat apart uit. Immers, de lichtafval is bij volle opening minder dan bij f/2.0. De testopnamen voor de lichtafval worden in JPEG gemaakt waarbij alle camera-settings op 'o' staan. Toch vindt er dan een correctie plaats. Een zelfde verschijnsel komen we bij de Nikon 70-200 mm 2.8 VR II tegen. Ook daar loopt de grafiek, bij 200 mm, anders dan je zou verwachten.

Alleen bij f/1.8, f/2.0 en f/4.0 is de lichtafval aan de hoge kant, vanaf f/4.0 is deze te verwaarlozen laag.

Vervorming

De vervorming bedraagt een fractie meer dan 1%. Voor een niet zo moeilijk te ontwerpen en fabriceren objectief als een 50 mm 1.8G hadden we een wat lagere waarde verwacht. In de praktijk zal je de vervorming softwarematig moeten aanpakken.

Bokeh

Overstraling

Scherpte

De waarden van de centrumscherpte zijn goed, bij gebruik van een Nikon D700, en het verschil tussen de gemeten waarden bij volle opening en f/8.0 is tamelijk gering. De curve van de hoekscherpte loopt wat apart. Het optimum wordt bereikt bij f/5.6. Eerlijk gezegd had ik tot f/4.0 iets hogere waarden in de hoeken verwacht.

Chromatische aberratie

De chromatische aberratie is laag. Ook positief is dat het verschil tussen de beste en de slechtste waarden tamelijk laag zijn.

Meer Nikon 50 mm 1.8 testen:

• Nikon 50 mm 1.8 @ SLRgear
• Nikon 50 mm 1.8 @ ePhotozine
• Nikon 50 mm 1.8 @ Cameralabs

• Nikon 50 mm 1.8 @Popphoto.com
• Nikon 50 mm 1.8 @ Photozone.de
• Nikon 50mm 1.8 @ Lenstip.com

Nikon 50 mm 1.8G AF-S Nikkor

Kijk in ons overzicht van geteste objectieven om de prestaties van dit objectief te vergelijken met andere objectieven.

Voordelen

• Hoge scherpte in het centrum vanaf volle opening bij toepassing van deze beeldsensor
• Mooi bokeh
• Tamelijk ongevoelig voor tegenlicht
• Snelle autofocus
• Lage aanschafprijs

Nadelen

• Flinke lichtafval bij volle opening en f/2.8
• Vervorming aan de hoge kant
• Hoekscherpte tot en met f/4.0 had iets hoger gemogen